Het wordt al echt een huis!

Gepubliceerd op 6 augustus 2018 22:52

Ruim een week verder in mijn nieuwe huis! Het begint al lekker op te schieten...

 

Het is maandagavond bijna kwart voor 11 en ik heb toch besloten om nog heel even mijn laptop te pakken en even een kort blogje te schrijven. Ik woon nu ruim een week in mijn nieuwe huis en zo langzamerhand begint het steeds meer mijn huis te worden. Mijn meubels zijn gebracht, ik lig sinds dinsdagavond (sinds 5 jaar) weer op een waterbed. En jeetje, wat is dit een weelde voor mijn lijf. Het uitpakken van de dozen, het in elkaar zetten van kasten en al bezig vanaf eind april, begint z’n tol te eisen. Ik ben oververmoeid, het huilen staat mij nader dan het lachen en ik kijk scheel van de pijn in mijn lijf. Natuurlijk krijg ik van iedereen goedbedoelde tips, om het rustig aan te doen. “Je hebt nu nog maar 1 huis”, “die dozen komen wel”, “als je maar kan slapen”….

 

Dit is natuurlijk allemaal waar, maar de mensen die mij echt goed kennen, weten dat ik niet kan rusten, voordat het in mijn hoofd rustig wordt. En dan ben ik ook nog eens een perfectionist (en nee, dat kan ik niet loslaten). Dus kiezen op elkaar, schouders eronder en maar weer door. Gelukkig komt mijn moeder mij bijna alle dagen helpen en heb ik tussen het klussen door als ik het even niet meer zie zitten, ook een vertrouwde schouder om even op te huilen. Ik ben enorm blij met mijn waterbed, de warmte en de zachtheid van het watermatras zorgen ervoor dat ik redelijk door kan slapen en minder stijf wakker word. Dus dat was een hele goede keuze!

 

Vandaag ben ik nog even een heel klein rondje door “mijn” dorpje gefietst om wat mooie plaatjes te schieten. Wat ben ik dankbaar dat ik op deze plaats terecht ben gekomen!

Ik schrijf dit vandaag heel bewust op, omdat ik zelf nogal snel in een depressieve modus kan komen (straks als ik tot rust kom). Wanneer dit gebeurt, zal ik mijn blog van vandaag terug gaan lezen en de mooie foto’s gaan bekijken, zodat ik niet vergeet hoe blij ik ben met de plek waar ik nu woon! Mijn huis is ook prachtig geworden, die foto’s deel ik echter vanwege de privacy niet in deze blog, maar daar ben ik ook super trots op!

 

Ik ben ook trots op mijzelf, hoe ik alles bedacht heb, de meubels, de kleuren, de vloeren, de gordijnen en de trap (oké, dat wordt dus mijn icoon van deze blog….). Waar ik ook trots op ben, is dat ik met mijn pijnlijke lijf en mijn psychische ik, deze hele klus toch bijna helemaal alleen geklaard heb!!! Girl Powerrrrrr.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Anneke
3 maanden geleden

Trots op je hoor!