Home » BLOGS » De laatste loodjes.....

De laatste loodjes.....

Gepubliceerd op 23 juli 2018 14:17

Het zijn de laatste dagen voordat vrijdag de verhuiswagen komt. De spreekwoordelijke laatste loodjes, zijn inmiddels LODEN en enorm zwaar. Nog even doorbijten......

 

Het is vandaag de allerlaatste keer dat ik mijn blog schrijf vanuit mijn oude huis. De ruimte waarin ik nu zit wordt officieel bestempeld als woonkamer. Echter heb ik afgelopen weekend al mijn accessoires en laatste (losse) dingen naar mijn nieuwe huis gebracht en zit ik hier op een bank in een verder lege woonkamer, heel gezellig moet ik je zeggen. Eigenlijk was ik van plan om woensdag en donderdag de laatste spullen over te brengen, zodat het hier nog enigszins gezellig was (vrijdagochtend komt de verhuiswagen). Afgelopen vrijdag zat ik het weerbericht te kijken en de week die er nu aan komt wordt waarschijnlijk de heetste week van het jaar en we gaan het droogte en hitte record van 1974 breken. Het heeft vanaf 8 juni niet meer geregend en de temperaturen lopen komende week op naar 35 graden. Geen temperaturen om maar iets te doen, laat staan verhuizen. Dus ik ben vrijdagavond en zaterdagochtend als een malle aan de gang gegaan en heb dus nagenoeg alles overgebracht naar onze nieuwe woning. Nu ben ik helemaal gesloopt en krijg in mijn ene voet bijna niet meer voor de andere. Mijn hele lijf trilt en ik ben compleet uitgeput. Nog even volhouden, volgende week zal het beter gaan.

 

Het feit dat ik nu zo gesloopt ben heeft niet alleen te maken met afgelopen weekend. Ik heb vorige week geschreven dat ik dat weekend slecht doorgekomen was. Ook afgelopen dinsdag stond ik trillerig en slap op. Ik had de laatste ochtend dagbehandeling bij de GGZ en een afspraak bij de psychiater om mijn medicijn van vorige week donderdag te bespreken. De psychiater was behoorlijk onder de indruk van de extreme uitwerking van de medicijnen op mijn lichaam. Nu werd mij al eerder verteld dat ik een HSP ben (High Sensitive Person), ik denk dat deze conclusie juist is gezien alles wat er met mij gebeurt. Ik ruik alles (mijn dochter kwam van de week uit haar werk en zij was beneden in de hal en ik lag in bed, toen rook ik de rooklucht in haar kleding bij mij op de slaapkamer). Ik heb last van geluid, kan slecht tegen fel licht en reageer dus extreem op medicatie. Dat ik mij dinsdag nog steeds beroerd voelde kon volgens de psychiater nog steeds komen door de bijwerkingen van het medicijn van vorige week donderdag. Het duurt ongeveer 5 á 6 dagen voordat het uit je lijf is. Fijn zo’n pilletje. Tevens merkte hij op dat ik al 7 jaar een medicijn slik tegen mijn stemmingswisselingen. Nu blijkt het zo te zijn dat je jaarlijks je bloed moet laten controleren op de werking van je nieren, lever, schildklier en de hoeveelheid van je witte en rode bloedcellen. Dit is dus de afgelopen 7 jaar nooit gecontroleerd, het is mij ook nooit verteld. Idioot natuurlijk, maar nu heb ik dus bloed laten prikken en hoor ik komende donderdag de uitslag.

 

Zoals ik al vertelde was ik dinsdagochtend nog behoorlijk slap. Dit kwam erg slecht uit. Het was wederom bloedheet en ik had ’s middags met mijn vriendin afgesproken dat wij mijn vlonder van mijn dakterras (ligt ingesloten pal op het zuiden…) zouden demonteren, omdat deze mee gaat naar mijn nieuwe woning. Ik zag hier zo vreselijk tegenop, maar ik kon de knop omzetten en ben gaan bikkelen. De vlonder heb ik helemaal losgeschroefd en mijn vriendin heeft alle bevestigingsmaterialen eraf gehaald. Nadat we klaar waren hebben we de planken die in de auto paste meegenomen naar het nieuwe huis en de planken van 6 meter gaan komende vrijdag mee met de verhuiswagen. Wederom helemaal gesloopt, maar wel trots dat we de klus toch geklaard hebben.

 

Woensdag was ook een “fijne” dag. ’s Middags kwam de dame van personeelszaken van mijn werk om de laatste gegevens te verzamelen voor mijn WIA aanvraag, dit was een emotioneel gesprek. Tevens kreeg ik diezelfde dag te horen van de projectbouwer dat mijn nieuwe vloer in de bijkeuken beschadigd was. Er zijn de afgelopen weken veel dingen voorgevallen en dit kon er net nog wel even bij. Omdat er de afgelopen weken al veel voorgevallen is tussen de projectbouwer en mijzelf ben ik een enorme argwaan naar hem op gaan bouwen (dat is helaas hoe het werkt in mijn hoofd). Ik was er dan ook heilig van overtuigd dat zij de vloer beschadigd hadden met het terughangen van de deuren. Later bleek dat de beschadiging er de avond ervoor al zat en heb ik mij daarin behoorlijk vergist. Inmiddels had ik al een boze e-mail naar de projectbouwer gestuurd en was hij “not amused”. Wat aan de ene kant logisch is, aan de andere kant deed hij ook onredelijk tegen mij en heb ik geen duidelijke uitleg gekregen. ’s Avonds had ik nog even contact via de app met de projectbouwer en daarin liet hij mij weten dat hij de trap niet af wilde maken. Hij vond het risico te groot, omdat de stickers die tegen de stootborden moeten komen zo dun zijn, dat hij bang is dat het er af komt en gezien ons contact van die middag was hij bang dat ik hem aansprakelijk zou gaan stellen. Voor mij was het onmogelijk om dit zelf te doen, dus gelukkig heb ik hem zover gekregen dat hij het toch ging plakken. Dit stond overigens ook in mijn orderbevestiging. De volgende dag werd de woning helemaal opgeleverd en toen vertelde de projectbouwer dat de werkmannen van de woningbouwvereniging mijn radiator in de keuken woensdag teruggeplaatst hebben en toen met het buigen van de radiatorleiding de vloer beschadigd hebben. Hij heeft ze nl. wel zo aan het werk gezien, maar niet daadwerkelijk dat het gebeurde. Als hij mij dit direct zo uitgelegd had, hadden we die stress ’s middags niet gehad en was denk ik die toestand met die trap ook niet zover gekomen. Ik heb het bedrijf van de radiator gebeld en die zeggen van niets te weten. Ik heb mijn verzekering gebeld en hoop dat het alsnog opgelost gaat worden. Een hoop stress en ellende, dat in elk geval en dan de verhuizing zelf natuurlijk en het hele WIA gebeuren. Het is iets te veel nu. Wat wel positief te melden is, is dat mijn huis er echt FAN-TAS-TISCH uit ziet. Dus nu nog de spreekwoordelijke laatste loodjes (loden….).

Daarna hoop ik dat ik eindelijk na bijna 20 jaar een beetje rust ga vinden……


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.