De nasleep van vorige week.

Gepubliceerd op 25 juni 2018 20:50

Vorige week was een emotionele blog, voor mijn lezers om te lezen, voor mij om te schrijven. Het was ook een heftige emotie, die de afgelopen week wel z'n weerslag op mijn lijf en geest heeft gehad.

 

De blog van vandaag schrijf ik voor het eerst vanuit mijn nieuwe huis. Niet dat ik hier al woon, maar ik heb vandaag onverwachts een stukadoor over de vloer die niet afkomstig is van de door mij ingehuurde projectbouwer, dus ik moest in de woning zijn. Op zich wel prettig om nu even in een tuinstoel op zolder te zitten en de rust te nemen om deze blog te schrijven, want het was weer een lekker druk dagje vandaag. Vanmorgen moest ik om 10:00 uur bij de Dermatoloog zijn voor controle van mijn moedervlekken. Voor het eerst had ik een andere Dermatoloog, omdat degene die ik altijd had met pensioen gegaan is. Het was een prettige vrouw en de moedervlekken waren rustig, over 4 maanden terugkomen. Daarna ben ik gaan sporten en teruggekomen van het sporten ben ik gaan douchen en kon ik direct in de auto naar de bedrijfsarts. Ook dit gesprek was oké, hij staat achter mijn klachten en neemt mij serieus. De officiële WIA aanvraag gaat opgestart worden. Toen ik daar vandaan terugkwam, kon ik even langs huis een pakket inpakken en wegbrengen naar de post en daarna direct door naar mijn nieuwe huis, omdat de stukadoor zou komen. Gister had ik alweer enorm veel ingepakt, dus met een volle auto naar het nieuwe huis en de zolder al weer lekker vol gezet. Natuurlijk was het voor vandaag eigenlijk allemaal wel een beetje veel, maar het liep ook toevallig zo en ik ga ook niet met een lege auto rijden. Dus even uitrusten op een tuinstoel. Ik heb in alle rust een mail opgesteld naar mijn projectbouwer, omdat er een aantal zaken vorige week gebeurt zijn waar ik niet zo blij mee ben en waar ik onzeker van word. En nu schrijf ik deze blog.

 

De afgelopen week was wel een week om weer heel snel te vergeten. Vorige week heb ik geschreven over mijn dochter en toen ik afgelopen dinsdag bij de GGZ was heb ik me daar ook geuit. Toen ik woensdag wakker werd, was het verdriet nog niet erg gezakt en voelde ik mijzelf heel erg down. Gelukkig kwam mijn vriendin mij helpen inpakken en kon ik even mijn gedachten verzetten. ’s Avonds hadden we de laatste zangavond voor de zomervakantie. Jammer dat dit gaat stoppen, ik heb er namelijk erg veel steun aan. Donderdag was ik wederom bij de GGZ en hebben we het nog even over afgelopen dinsdag gehad en mijn heftige emoties. Iedereen inclusief de leiding was er nog best wel van onder de indruk, wat niet zo vreemd is, want ik kon voor het eerst mijn allerdiepste verdriet op tafel leggen en dat was voor iedereen voelbaar. Wat ik heel prettig vond, was het gesprek met de ervaringsdeskundige. Hij was heel praktisch en liet ons allerlei oefeningen doen, waardoor we gingen nadenken over dingen waar je normaal gesproken niet mee bezig bent. Ook kregen we de tip om een boekje bij te houden, waarin je dagelijks 3 dingen opschrijft waar je dankbaar voor bent. Er zijn dagen die echt heel grauw zijn en dan lijkt er niets positiefs te zijn, zelfs dan kan je altijd 3 positieve dingen bedenken. Alleen als de zon maar heel even geschenen heeft, of dat iemand vriendelijk was in de supermarkt of iets dergelijks. Ik ben helemaal niet iemand die voor dit soort dingen open staat, maar ik vind wel dat ik wat positiviteit in mijn leven moet krijgen, want sinds vorige week is dat weer heel ver te zoeken.

 

Dus ik ben donderdag direct uit de GGZ vandaan naar de stad gefietst en een dergelijk boekje gekocht en ben ook maar gelijk gaan schrijven. Ik merk dat het inderdaad niet gemakkelijk is om wat positiefs te zoeken. Maar toch als je er zo bewust mee bezig bent, helpt het jezelf ook om de negativiteit te doorbreken. Donderdagavond ben ik bij mijn zoon op verjaardag geweest in de woongroep waar hij nu woont. Hij is 19 jaar oud geworden. En wat was het ontzettend leuk om te zien hoe hij een vriendenkring om zich heen opbouwt. Ik heb hem zelfs met 2 andere jongens even zien dansen, hij houdt helemaal niet van dansen, dus wie had dat ooit gedacht. Vrijdag ben ik samen met m’n vriendin de bestrating voor mijn tuin uit gaan zoeken. Dit was ook erg leuk om samen te doen. En om de dag leuk af te sluiten hebben we samen heerlijk sushi gegeten. Dit zijn dankbare momenten.

 

Zaterdag had ik een enorme off day. Ik had vreselijk veel pijn in mijn lijf en mijn energie was zo ver onder het nulpunt, dat ik de dag moeizaam doorgekomen ben. Sinds ik CBD en THC olie gebruik was dit niet meer zo k.t geweest. Dat vond ik wel even een tegenvaller. Aan de andere kant was het ook niet zo gek. Ik heb emotioneel een enorme klap gekregen, waardoor ik een paar stappen terug in mijn depressie gedaan heb. En er waren best wel wat issues met de werkmannen en mijn huis en dat kon ik er eigenlijk niet bij hebben. Sowieso kan ik dat er niet bij hebben, maar deze week kwam het extra slecht uit zeg maar. Zondag ging gelukkig iets beter en zijn mijn zus en ik met mijn dochter naar haar nieuwe werk geweest. Ze gaat vanaf volgende week op een terras werken als vakantiebaantje en wij hebben daar even heerlijk op het terras gezeten en wat gegeten en gedronken onder de zalige terrasverwarmer. Dus dat was zeker een puntje voor op het positieve lijstje! Inmiddels ben ik weer in mijn eigen huis en heeft mijn laptop internet, dus ga ik de blog online zetten. Het stukwerk is super strak geworden!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.