Musica è

Gepubliceerd op 16 april 2018 19:28

Wat heerlijk! Nog steeds zalig lenteweer en een fijne positieve blog deze week, jippie!!!!

 

Een fijne, positieve blog deze week! Ik train dagelijks bij de fitnessketen Fit4lady, dit is een damessportschool waarbij je door middel van een circuit je conditie en je kracht traint. De conditie train je door een stepoefening te doen en je kracht door middel van fitness apparaten. Op de apparaten train je 45 seconden en daarna doe je 45 seconden de stepoefening, dan weer 45 seconden apparaat en dan weer 45 seconden stepoefening enzovoort. Totaal zijn er 9 apparaten en 9 steps, dit rondje doe je 2x en dan heb je in een half uur al je spiergroepen getraind en je conditie. Voor mijn lijf is dit ideaal, doordat er een interval van 45 seconden is, is het precies goed voor mijn lijf, zelfs als ik heel veel pijn heb kan ik redelijk meekomen, natuurlijk minder enthousiast dan ik zou willen, maar genoeg om van die stijfheid af te komen. Dit even ter intro van Fit4lady.

 

Elk jaar in april wordt er een challenge gestart om je uit te nodigen om vaker te komen sporten en extra je buikspieren te trainen. Dit jaar heet het de Summer Body Challenge. En ook dit jaar heb ik mijzelf opgegeven om mee te doen. Niet om meer te komen trainen, ook niet om meer buikspieren te doen, maar om mijn “Boulimia kilo’s” er weer af te krijgen. In mijn geval is dat; vreetbuien in bedwang houden en gezond eten. Nou moet je je voorstellen dat ik een dochter heb die juist aan moet komen en dat zij dus dagelijks naast mij van allerlei lekkere dingen zit te eten. Verder ben ik natuurlijk helemaal niet gestrest en zijn mijn ouders inmiddels vertrokken naar hun vakantiehuis en moet ik 3 tot 4 dagen voor mezelf zorgen qua eten, een enorme uitdaging. Gelukkig heeft mijn zus voorgesteld om elke woensdag samen te eten, omdat wij dit ook beiden bij mijn ouders deden, toen zij nog in Nederland waren. Maar dan dus het goede nieuws! Ik ben nu een week met de challenge bezig, ik heb het afgelopen week vreselijk zwaar gehad, maar ik ben al wel afgevallen en ik heb niet toegegeven aan mijn vreetbuien. Ik ben zo trots! De komende weken worden een iets grotere uitdaging, omdat ik vorige week nog bij mijn ouders kon eten en vanaf deze week niet meer. Word vervolgd.

 

Dit was niet het enige leuke nieuws van de afgelopen week! Op dinsdag als ik bij de GGZ in therapie ben, hebben wij ’s middags altijd met de groep muziektherapie. Afgelopen dinsdag ging dit vooral om het herkennen van emoties in de muziek en we kregen 2 leuke opdrachten. Tijdens de eerste opdracht moesten we een muziekinstrument uitkiezen, ik koos mijn favoriet de xylofoon, en met dit muziekinstrument moest je proberen om te laten horen hoe je er in zat op dat moment. Dit was heel leuk om te doen, de muziektherapeute liet haar emoties via een gitaarspel horen en wat ik heel mooi vond, dat ik precies goed omschreef wat zij met het stuk bedoelde. Dit gaf mij een trots gevoel. De tweede opdracht was het luisteren naar een klassiek stuk muziek van Bedrieg Smetana, het stuk heette The Moldau (Vltava). Dit is een prachtig stuk muziek van ongeveer 12 minuten en wij moesten, ieder voor zich, op een lijst noteren of wij het luchtig of zwaar vonden, rond of vierkant, mannelijk of vrouwelijk en zo nog een stuk of 20 stellingen. Dit was zo ontzettend leuk om te doen! Nu hou ik ook wel van klassieke muziek en vind ik het heerlijk om mijzelf even af te sluiten van alles om mij heen en mij te concentreren op muziek. Wat is het toch fantastisch wat muziek met je kan doen. Nu dacht niet iedereen in onze groep daar hetzelfde over, maar dat maakt natuurlijk ook niet uit, voor mij is het in elk geval heel helpend.

 

Deze week bestond uit nog meer muziek! Woensdag in het begin van de avond kreeg ik een appje van mijn sportvriendin. Zij zingt in 2 verschillende koren en ik heb wel eens aangegeven dat ik ook zo van zingen hou. Ik heb jaren lang in een popkoor gezongen, maar kon dit op een gegeven moment lichamelijk niet goed meer aan. Het was heel veel staan en sommige muziekstukken duurde vrij lang voordat het koor het goed beheerste en dan moest je heel lang wachten, dit was voor mij niet te doen. De koren waarin deze sportvriendin zingt zijn 2 totaal andere koren als waarin ik gezongen heb. Het ene koor is heel professioneel, het andere koor is minder professioneel. Bij het laatste koor gaat het er vooral om dat je lekker zingt. Het is eens per 2 weken oefenen en zo nu en dan zijn er wel optredens. In het appje wat mijn sportvriendin naar mij stuurde werd ik uitgenodigd om een avondje mee te gaan om “proef” te zingen. Dit vond ik best heel spannend, omdat ik het altijd lastig vind om als vreemde in een nieuwe groep mensen te komen en ik heb ook al een paar jaar niet gezongen, dus stel je voor dat….. Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik meegegaan. De gemiddelde leeftijd van het koor ligt wel een stuk hoger dan onze leeftijd, maar er zijn er wel een paar van onze leeftijd. Ik denk, doordat de leeftijd iets hoger ligt, dat het voor mij makkelijker was om heen te gaan. Vrouwen op mijn leeftijd hebben vaak nog veel te presteren en kunnen daardoor anders (op mij) overkomen, in de wat hogere leeftijdscategorie heb je dat toch minder. Ik heb een onwijs leuke avond gehad en heerlijk gezongen! De dames om mij heen waren en super lief en ook van mijn leeftijd, hahaha. Ik ga zeker over 2 weken weer en wil dit wel graag blijven doen, ik krijg er een hoop positieve energie van!

 

Vanmiddag ben ik nog bij de bedrijfsarts geweest. Dit zijn toch altijd weer spannende gesprekken. Waarbij ik een paar weken geleden open kaart gespeeld heb met de re-integratie coach omtrent mijn Borderline heb ik dit vandaag ook bij de bedrijfsarts gedaan. Wederom dikke tranen, omdat ik het nog zo ontzettend moeilijk vind om hierover te praten en het hardop tegen mensen uit te spreken en dan vooral nu ook op “zakelijk” gebied. Hij was ook van mening dat ik gezien mijn lichamelijke en psychische problematiek niet aan het werk kan. Normaal gesproken zou er door de UWV een deskundige oordeel vastgesteld moeten worden, maar omdat ik al ruim 1,5 jaar in de ziektewet loop is dit nu niet meer mogelijk. Hij gaat zijn bevindingen op papier zetten, de re-integratie coach moet zijn zelfde bevindingen op papier zetten en (wat ik al wist) de GGZ moet mijn diagnoses op papier gaan zetten. Tezamen hebben we dan een “sterk” dossier straks voor de UWV. Het is fijn om zo gesteund te worden door de bedrijfsarts.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Anneke
7 maanden geleden

Wat een heerlijk positief stuk en wat fijn dat je zo gesteund wordt door de bedrijfsarts. 😘